Mardi Gras: Το καρναβάλι της Νέας Ορλεάνης

Το Mardi Gras της Νέας Ορλεάνης κατέχει αναμφισβήτητα περίοπτη θέση ανάμεσα στα καρναβάλια ολόκληρου του πλανήτη και αποτελεί πραγματικά μια εμπειρία ζωής.

Για 3 εβδομάδες η πόλη που γέννησε την jazz ξεχειλίζει από χορό, μουσική, κέφι, ζωντάνια και κινείται σε ακόμα πιο ξέφρενους ρυθμούς απ’ ό,τι συνήθως. Αν αναλογιστούμε, μάλιστα, ότι το «συνήθως» για τους κατοίκους της Νέας Ορλεάνης είναι συχνά ξέφρενο, τότε σχηματίζουμε μια πρώτη εικόνα του τι γίνεται στην πόλη την περίοδο του καρναβαλιού.



Ο εορτασμός του Mardi Gras (χοντρή ή, ακριβέστερα, λιπαρή Τρίτη στα γαλλικά) έφτασε στη Λουιζιάνα από τους πρώτους γάλλους αποίκους. H περίοδος του Mardi Gras ξεκινά πάντοτε μετά τη δωδέκατη νύχτα, δηλαδή την ημέρα των Θεοφανίων, στις 6 Ιανουαρίου, και τελειώνει οποιαδήποτε Τρίτη ανάμεσα στις 3 Φεβρουαρίου και στις 9 Μαρτίου, ανάλογα με το πότε τοποθετείται χρονικά ο εορτασμός του Πάσχα.



Η πρώτη καταγραφή της γιορτής με τη θρησκευτική έννοια σημειώνεται στις 3 Μαρτίου 1699. Παραμένει άγνωστο το πότε ακριβώς η γιορτή ξέφυγε από τον στενό θρησκευτικό της χαρακτήρα και άρχισαν να αποκτούν οι εορτασμοί καρναβαλικά στοιχεία. Η παλαιότερη εξακριβωμένη πληροφορία μάς βεβαιώνει ότι τουλάχιστον από το 1743 είχε ήδη καθιερωθεί το έθιμο των αποκριάτικων χορών. Το 1833 ο Bernard Xavier de Marigny de Mandeville, ένας πλούσιος ιδιοκτήτης φυτείας, συγκέντρωσε χρήματα και διοργάνωσε την πρώτη επίσημη γιορτή για το Mardi Gras. Ενώ το 1857 η καρναβαλική ομάδα «Mystick Krewe of Comus», που αποτελεί και την πιο παλιά στην πόλη, πραγματοποίησε την πρώτη της παρέλαση. Θεωρείται, μάλιστα, η πρώτη τέτοια ομάδα του κόσμου. Το 1875 υπήρξε σημαντικό, γιατί τη χρονιά εκείνη το Mardi Gras καθιερώθηκε ως επίσημη γιορτή της πόλης.

[caption id="" align="alignnone" width="650"] Credit: 2015 Grand Prize Winner Brian Saxton for "Beaming!"[/caption]

Το καρναβάλι της Νέας Ορλεάνης αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, μια γιορτή που ο καθένας θα ήταν τυχερός να βιώσει.

Ο ρυθμός της πόλης και των κατοίκων συνεπαίρνει. Η ανάμειξη των πολιτισμών (ευρωπαϊκού, λατινοαμερικάνικου και αφρικανικού) που συνθέτουν την κρεολική κουλτούρα της Νέας Ορλεάνης δίνει έναν πραγματικά μοναδικό χαρακτήρα στη συγκεκριμένη γιορτή. Οι εικόνες σε ολόκληρη την πόλη, χρωματιστές, χιουμοριστικές, όμορφες, αποπνέουν έντονο μυστήριο. Άρρηκτα δεμένες –θα τολμούσε να πει κανείς– με τον ζωντανό, ανοιχτό και συνάμα εκκεντρικό χαρακτήρα της. Μιας πόλης που ζει κι αναπνέει γι’ αυτήν τη γιορτή και στην οποία οι κάτοικοι της εκφράζουν με μοναδικό τρόπο την έμφυτη διάθεσή τους για διασκέδαση, χαρά, κοινωνικοποίηση, χορό.

Από τις 6 Ιανουαρίου κιόλας ξεκινούν τα μεγάλα πάρτι και οι αποκριάτικοι χοροί, ενώ τρία σαββατοκύριακα πριν από το Mardi Gras ξεκινούν οι παρελάσεις σχεδόν σε καθημερινή βάση. Όπως είναι λογικό, οι μεγαλύτερες και πιο περίτεχνες λαμβάνουν χώρα τις πέντε τελευταίες ημέρες της γιορτής. Τα σημαντικά πληρώματα ακολουθούν κάθε χρόνο την ίδια διαδρομή και συνοδεύονται από τους ήχους τουλάχιστον μιας jazz μπάντας.

Οι αναβάτες πάνω στα άρματα ρίχνουν στα πλήθη δώρα (σε απίστευτες ποσότητες), όπως μικροσκοπικές γυάλινες μπάλες, ψεύτικα νομίσματα με το λογότυπο της ομάδας κ.ά.
Τη Δευτέρα πριν από το Mardi Gras, γνωστή ως Lundi Gras (λιπαρή Δευτέρα), οι αρχηγοί των 2 μεγαλύτερων ομάδων της πόλης «Zulu Social Aid & Pleasure Club» και «Krewe of Rex» φτάνουν με πλοίο από τον ποταμό Μισισιπή με ιδιαίτερη λαμπρότητα και τότε γίνεται ολονύχτιο ξέφρενο πάρτι εν όψει της παρέλασής τους την επόμενη μέρα.

Το Mardi Gras όλη την ημέρα η πόλη είναι ένα ατέλειωτο μαζικό πάρτι. Κέντρο του μέχρι και το 1972 ήταν η ξακουστή Bourbon Street και γενικότερα η γαλλική συνοικία, όμως, λόγω της δημοτικής απαγόρευσης (εξαιτίας των πολύ στενών δρόμων και των πολλών εμποδίων), καμία παρέλαση δεν μπαίνει από τότε στη συνοικία. Έτσι, οι μεγάλες παρελάσεις άρχισαν και συνεχίζουν να πραγματοποιούνται στην πάνω πόλη και στις κεντρικές συνοικίες, με αποτέλεσμα η έντονη δραστηριότητα να απλώνεται πια σε ολόκληρη τη Νέα Ορλεάνη.

Η επίσημη λήξη του Mardi Gras έρχεται με «τη συνάντηση των αυλών» ένας όρος που περιγράφει την τελετή κατά την οποία ο άρχοντας της ομάδας «Krewe of Rex» με συνοδεία τον βασιλιά και τη βασίλισσα ολόκληρου του καρναβαλιού συναντιούνται με το βασιλιά και τη βασίλισσα της «Mystick Krewe of Comus». Η συνάντηση αυτή πραγματοποιείται αμέσως μετά το τέλος των φαντασμαγορικών αποκριάτικων χορών των ομάδων αυτών κι αποτελεί την αυλαία των εορτασμών.

Σημαία Mardi Gras
Τα παραδοσιακά χρώματα της σημαίας του Mardi Gras είναι τα μωβ, πράσινο και χρυσό. Λέγεται ότι τα χρώματα τα διάλεξε ο ίδιος ο Μεγάλος Δούκας Αλέξης Αλεξάντροβιτς Ρομανώφ της Ρωσίας κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Νέα Ορλεάνη το 1872. Το μωβ εκφράζει τη δικαιοσύνη, το χρυσό τη δύναμη και το πράσινο την πίστη.

Flambeau Carriers
Οι πρώτοι Flambeau Carriers (Πυρσοκουβαλητές στην κυριολεξία) ήταν σκλάβοι που έπρεπε να κρατούν πυρσούς και να λειτουργούν σαν μικροί φάροι μέσα στην πόλη, για να απολαμβάνουν όσο το δυνατόν καλύτερα οι παρευρισκόμενοι τις νυχτερινές εκδηλώσεις. Η έννοια των Flambeaux, όπως συνήθως τους αποκαλούν για συντομία, έχει άμεση σχέση με τις ρίζες των πρώτων εορτασμών της Αποκριάς και θεωρούνται σήμερα βασικό κι αναπόσπαστο στοιχείο της παράδοσης του Mardi Gras. Η σύγχρονη εκδοχή τους έχει οδηγήσει μάλιστα πολλούς να εκφράσουν την άποψη πως αποτελεί μια μορφή performance art.

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε ένα αφιέρωμα για το Mardi Gras της Νέας Ορλεάνης από το National Geographic:

[embed]https://youtu.be/nTYcgnqAzqE[/embed]

Πηγή: www.ypovrixio.gr