--- Γράφει η Αννίτα Φασιανού για το www.stasinews.gr --- «Η Αθήνα, μετά το τέλος του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, θυμίζει ελάχιστα την Αθήνα του παρελθόντος. Στις υπόγειες στοές της οι μειονότητες και οι εκδιωγμένοι από τη νέα κυβέρνηση έχουν δημιουργήσει μικρές ιδιόμορφες κοινότητες που στηρίζονται κυρίως στους λίγους επαναστάτες της πόλης. Η Βαλέρια περνάει τις ημέρες της στην επιφάνεια και τις νύχτες της στις στοές. Έχοντας χάσει τη μητέρα της από κάποια ανίατη ασθένεια κι έχοντας δει τον απαγχονισμό της αδελφής της, βρίσκει καταφύγιο και συντροφιά στις στοές, δίχως να παύει να ελπίζει σ’ ένα καλύτερο μέλλον, σ’ έναν πλανήτη που οι άνθρωποι θα ζούνε όπως παλιά. Δεν γνωρίζει όμως πως κάτω από τις στοές, στο κέντρο του πλανήτη, υπάρχει η εσωτερική γη. Η Αγκάρτα λάμπει από τον πλούτο, τη μοντέρνα αρχιτεκτονική και την προηγμένη τεχνολογία. Οι Αγκαρθιανοί ζουν σ’ έναν υπόγειο παράδεισο που φωτίζεται από τον εσωτερικό ήλιο, όμως πίσω από αυτό το υπέροχο προσωπείο κρύβεται σκοτάδι κα...